Mostrando entradas con la etiqueta Musica. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Musica. Mostrar todas las entradas

31 de marzo de 2012

Rock da terra

Quen dixo que non se podía fusionar os instrumentos e a música tradicional cas músicas mais actuais? No seu tempo xa o fixeron Spiritu986  mezclando o tradicional ca electrónica (do cal me queda pendiente un artigo en profundidade neste blog) e dende fai anos lévano facendo os Ruxe Ruxe.

Introducen os instrumentos fundamentais das foliadas nas suas pezas de rock, para nada son incompatibles visto o visto onde gaitas e panderetas conxenian a perfección con bafles e guitarras eléctricas.

Hoxe 31 de marzal deste 2012 estrean disco, o oitavo da sua carreira. Para min son un deses grupos que non suelo seguir, pero sempre que soa algo deles poño a orella e me quedo escoitando, gústame o son que teñen e as súas letras reivindicativas e de loita como este Rock do país.

Disfrutade do adianto deste novo disco "Mais cancións sobre toxos, cardos e silveiras"




Comentarche que o adianto deste novo álbum  e outros, podédelo descargar na sua web http://www.ruxeruxe.com/ 

4 de marzo de 2011

Entrevista no periódico Galicia Hoxe (Asociación Electronica Galega)

Eu non estou acostumado a que me fagan entrevistas, pero esto foi mais unha charla, a cal despois a periodista plasmou nesta reportaxe, que unha entrevista en si. Sentinme cómodo falando da Asociación Electrónica Galega da cal son o presidente e creo que soupen decir todo o que se podia decir sobre ela e a música electrónica. Aqui vos queda a entrevista no seu formato dixital ainda que tamén saiu en tres páxinas do diario en formato papel.

Galicia Hoxe  27/02/2011

“Falta un circuíto de salas de música electrónica en Galicia”

27.02.2011 “Agora falta concienciar a xente de que hai máis música despois de Guetta”, asegura o presentador do programa de Radio Ordes, ‘Frecuencia de baile’. Xunto con produtores e djs, nacía hai un ano na rede o grupo Electrónica Galega que agora acaba de crear unha asociación para difundir e promocionar os creadores galegos deste estilo. Unha música que volverá contar este ano na Coruña cunha das súas auténticas mecas: o Sónar.

2 de diciembre de 2009

Manifiesto en defensa de los derechos fundamentales en internet

Ante la inclusión en el Anteproyecto de Ley de Economía sostenible de modificaciones legislativas que afectan al libre ejercicio de las libertades de expresión, información y el derecho de acceso a la cultura a través de Internet, los periodistas, bloggers, usuarios, profesionales y creadores de internet manifestamos nuestra firme oposición al proyecto, y declaramos que…

1.- Los derechos de autor no pueden situarse por encima de los derechos fundamentales de los ciudadanos, como el derecho a la privacidad, a la seguridad, a la presunción de inocencia, a la tutela judicial efectiva y a la libertad de expresión.

2.- La suspensión de derechos fundamentales es y debe seguir siendo competencia exclusiva del poder judicial. Ni un cierre sin sentencia. Este anteproyecto, en contra de lo establecido en el artículo 20.5 de la Constitución, pone en manos de un órgano no judicial -un organismo dependiente del ministerio de Cultura-, la potestad de impedir a los ciudadanos españoles el acceso a cualquier página web.

3.- La nueva legislación creará inseguridad jurídica en todo el sector tecnológico español, perjudicando uno de los pocos campos de desarrollo y futuro de nuestra economía, entorpeciendo la creación de empresas, introduciendo trabas a la libre competencia y ralentizando su proyección internacional.

4.- La nueva legislación propuesta amenaza a los nuevos creadores y entorpece la creación cultural. Con Internet y los sucesivos avances tecnológicos se ha democratizado extraordinariamente la creación y emisión de contenidos de todo tipo, que ya no provienen prevalentemente de las industrias culturales tradicionales, sino de multitud de fuentes diferentes.

5.- Los autores, como todos los trabajadores, tienen derecho a vivir de su trabajo con nuevas ideas creativas, modelos de negocio y actividades asociadas a sus creaciones. Intentar sostener con cambios legislativos a una industria obsoleta que no sabe adaptarse a este nuevo entorno no es ni justo ni realista. Si su modelo de negocio se basaba en el control de las copias de las obras y en Internet no es posible sin vulnerar derechos fundamentales, deberían buscar otro modelo.

6.- Consideramos que las industrias culturales necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles y asequibles y que se adecuen a los nuevos usos sociales, en lugar de limitaciones tan desproporcionadas como ineficaces para el fin que dicen perseguir.

7.- Internet debe funcionar de forma libre y sin interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que el saber humano siga siendo libre.

8.- Exigimos que el Gobierno garantice por ley la neutralidad de la Red en España, ante cualquier presión que pueda producirse, como marco para el desarrollo de una economía sostenible y realista de cara al futuro.

9.- Proponemos una verdadera reforma del derecho de propiedad intelectual orientada a su fin: devolver a la sociedad el conocimiento, promover el dominio público y limitar los abusos de las entidades gestoras.

10.- En democracia las leyes y sus modificaciones deben aprobarse tras el oportuno debate público y habiendo consultado previamente a todas las partes implicadas. No es de recibo que se realicen cambios legislativos que afectan a derechos fundamentales en una ley no orgánica y que versa sobre otra materia

Este texto se publica en multitud de sitios web. Si estás de acuerdo, publícalo también en tu blog.

29 de enero de 2009

Grandes Videos

En época de crisis dicen que se agudiza el ingenio, esto será lo que le ocurre últimamente a los productores y directores de vídeos musicales porque hay perlas a patadas.

Hay mucho más allá del típico vídeo macarra negro, donde si no hay joyas brillantes, tias buenorras en pelotas y lujos por todos los lados no es un gran vídeo. Después están los típicos que no dicen nada y se ve al típico grupo o cantante como protagonista en medio de sabe dios donde chupando cámara a mas no poder.

Pero no, despues hay grandes directores y grandes ideas que nos dejan perlas como estas.

Empecemos por el último
Dougal Wilson ha dirigido el último de los videos de Couldplay pero saltó a la palestra por grupos conocidos. Se hizo famoso por un video de Benny Benassi que todos recordareis "Satisfaction". Toca el típico tema de las macizorras, muy recurrido también en el mundo electrónico, pero siempre con el lado mas sensual.

Couldplay - Life in Technicolor

mas videos sobre Dougal Wilson

El siguiente de original no tiene mucho ya que es una copia de los freakes que mas éxito han tenido por youtube, pero la verdad es que me parece divertido que se haya resumido tanto freaky en tres minutos y pico.
Se llaman Weezer

Hace unos día me llegó el newsletter de Rex The Dog, un peculiar personaje y productor que presenta su nuevo tema Bubblicius con un peculiar video que me tiene fascinado. Corta y pega



Otro despelote pero a la par de original es el último trabalo de Norman Cook bajo el seudónimo de BPA. El tema se llama Toe Jam


Y por último y no menos importante, no queria dejar de mencionar a uno de mis artistas-directores preferidos del cual hace que no tengo noticias sobre sus trabajos.

Como resumir a este gran artista en tres lineas? Imposible pero espero que perdoneis la largueza de esta "biografia"

Chris Cunningham es un ingles que tachan de creador de trabajos terrorificos hace muchos años que se dedica a lo audiovisual. Ha hecho prácticamente de todo en cuanto a visual (anuncios, programas, peliculas, maquetas para pelis, efectos especiales, documentales y un largisimo ecetera) pero a pesar de ser conocidisimo por estas partes de su carrera solo me voy a referir a la parte de videoclips.

Hay momentos en los que te quedas fascinado con determinados videoclips y ni te imaginas que estan relacionados. Es el caso del famoso Frozen de Madonna y de un video que desconocia el título pero habia visto en tv y me encantó, eran dos androides a medio construir acompañados por una voz inconfundible que mas tarde conoceria como Bjork. El tema es el "All Is Full Of Love" Todo esto y muchos muchos mas cosas conocidas son de este crack llamado Chris Cunningham (wikipedia)


13 de octubre de 2008

Música que me emociona

Y no, no hablo de música electrónica.

Acabo de encontrar el nuevo vídeo de Keane, un poco-mucho distinto a todo lo que nos tienen acostumbrado, por lo menos el sonido pianito ha desaparecido. Me gusta el nuevo vuelco que le han dado a la banda, se han pasado del pop mas indi con vocales medio lloriqueando al rock estilo U2 con guitarreos y una voz mas rasgada y trabajada. Habrá que escuchar el disco a ver que tal.

Aqui los ya dos nuevos videos de su disco Perfect Symmetry


El segundo y nuevo video aun no se puede integrar en el blog, pero si puedes verlo en el canal oficial de Youtube de la Banda. KeaneTV

Otro de los grandes grupos que sigo es Couldplay y también otros que han cambiado un pelín su visión de la música con el último disco. Pero sigue habiendo perlas, no tan rellamantes como el Speed of sound, el Talk e incluso el Fix you pero con la misma calidad y que me emocionan de igual manera. La primera vez que escuché el disco fue algo raro, necesité como 5 o mas escuchas para acabar de aceptarlo completamente, pero habia un tema en el medio que me llamaba mucho la atención, es este Viva la Vida, el tema que da el nombre al disco y que ha sido el último single, un tema que para mi es emocionalmente perfecto.


Por último una canción que redescubrí, ya que la habia escuchado pero no me habia fijado en ella, es esta de los franceses inventores del techtonik, Yelle (atención al final impresionante)


Vale, esta última era electrónica :D

Y esto es todo por el momento

30 de septiembre de 2008

Frecuencia de Baile

Muchos ya sabréis del tema, pero esta es mi última aventura. Empezamos este sábado y espero poder colgar todos los programas en la red, asique el que no sea del pueblo podrá escucharlo igual.



27 de agosto de 2008

Paris se quema

Quien no recuerda la canción-trabalenguas de París se quema.

Paris se quema se quema parís parís se quema... ahora con la A, Paras sa cama, sa cama paras... con la E... etc.

Pues bien, esto es de lo que seguramente se acordó el rapero Nach que no contento con el trabalenguas se hace un rap solo con una vocal. Simplemente IMPRESIONANTE



Este post no existiria si no fuese que por una serie de circunstancias que me hicieron escuchar tres veces y en medios distintos el tema de Efectos vocales.

5 de agosto de 2008

Creamfields Vigo 2008

No esperaba gran cosa del festival ya que poco a poco se fue desmoronando mi ilusión de un gran y currado festival, pero estaban los Chémical en el cartel, no podían defraudarme y por supuesto que no lo han hecho. El resto del festival me lo pasé como un niño con un jugete nuevo, no lo niego, pero es que la actuación de los químicos fue lo mas.

Estos son algunos de los momentos mágicos de la noche:

El "You gonna want me" de Tiga, impresionante:


El final de Agoria que no lo encuentro en Youtube :(

Este también fue un momento muy mágico, el comienzo de Richi Hawtin:


Pero sin duda lo mejor de la noche fue esto, un pequeño "paron" tirando al final de la actuación de los Chemical Bros donde empezando de cero fueron creciendo hasta hacerme tocar techo.

Yo me queria morir ya :D

Y siguiendo la racha de conciertos... este fin de semana


Os espero a tod@s.

27 de julio de 2008

Dia de Santiago Apostolo

Despois de unha noite aloucada do dia 24 donde os fogos e a queima da facháda gótica da catedral de Santiago dan a benvida o dia da patria o cal xa pola tarde (do 25) sen intención de facer nada alá fomos a pasear e ver os/as turistas pola zona vella da cidade.

Santiago vestiuse de gala para recibir a tanta xente. Os que me conocerán sabrán que sempre digo que o Santiago mais bonito é cando está mollado e foi no medio do verán cando tivo que chover para que os turistas vexan esas pedras milenarias todas molladas e relucindo para a ocasión. Xa non faltaba nada, cando de pronto encontramos a unha amiga que viña con duas italianas. Esa mestizaxe de idiomas que habia no ambiente era especial.

Autor foto: redi

Alá nos fomos cara o Franco (zona de restaurantes, de viños e marisco en escaparates) a tomar uns ribeiros con esas mozas que balbuceaban algo de español. Pimentos de padrón, almejas, mexillons e como non, regados con un bo viño branco. Mais tarde deixamos as rapazas e ainda con un pouco de fame alá fomos a por unhas navallas, unha de polvo a feira e unha de raxo, viño e brindando con un chupito de LicorK.

Saimos e cara a Quintana. Milladoiro en concerto. Un dos grupos que mais proxección internacional ten da nosa música. Uns pesos pesados do folclore galego.


Seguimos o pouco cara a zona nova e achegándonos a praza do toural escoitamos un rebumbio de festa, troula e algarabio todo provocado por un "cativo" tocando a bateria a dolor... cando chegamos a que tiñan montado uns tal Turres Band. Uns instrumentistas de vento acompañados por unha bateria e un percusionista facendo versions e temas a lo Ska en forma de charanga, incluso unha muñeira-Ska. Sen duda... A OSTIA!!


Esperamos que rematase e despois de recargar pilas cara a alameda a escoitar a orquesta. Non tiña nada de especial pero ali botamos un anaco escoitando versións de Amaral e Fito.

Mais tarde chegamos o campillo donde tamén habia actuacións. Chegamos e sorpresa nosa que estaban actuando Berrogüetto, outro de eses grupos que levan moitos anos dando alegrias o folclore galego. Pillamos uns cacharros e pa diante de todo. Non seria o mellor da noite, pero aproximabase. Un dos temas que mais me gustaron foi este.



Esperamos a que rematase e de volta pa zona vella a tomarlle a última.

Sen contalo pasamos o dia grande de Santiago do mais folk e variado. Espero que outros anos sexan asi ou mellor.

15 de febrero de 2008

En galego

Un día ondeando polo dial da radio encontrei na radio galega unha voz conocida que falaba moi enrevesadamente, tratábase do novo programador da radio galega e que se apropiou dunha hora de emisión para dar a conocer todos esos grupos e música en galego que sonaba en cada recuncho do planeta. Este personaxe é o mesmo que dixo un día "estamos no recuncho do mundo pero temos forza para tronzalo planeta" mais o autor da oda o futbolín. Trátase do coruñés Xurxo Souto.

Sen dubida unha mente inquieta pasando casi todas as facetas artísticas, cantante, actor, acordeonista, escritor, locutor e licenciado en filoloxía clásica-galego, ainda que a mais conocida foi o de compoñente dos "Diplomáticos de Montealto".

No 2006 colaborou moi de cerca co portal galego Vieiros para encontrar a canción do veran en Galicia. Este proxecto chamouse Apolo hit e ainda está coleando algun que outro tema. O entrar na web podes escoitar e descargar todos os temas participantes. Neste concurso conoceuse a Malvela, sen dúbida un gran achádego no país.

Un grupo de señoras de avanzada idade que se dedicaban a cantar cantigas de cando eran mozas o cal fai mais festa que todos os rapaces novos nunha discoteca xuntos. O grupo Malvela xurdiu a partir dun cursiño de cantos populares dirixido pola cantante Uxía e organizado hai xa uns anos pola Asociación de Mulleres Rurais de Mos.

O que nun principio foi unha actividade cultural, logo deu en converterse nunha paixón continuada, ata que a madurez e as ganas de rescatar e transmitir as cancións que gardaban na súa memoria, levaron a Malvela a concebir unha actividade artística fora do tradicional ámbito doméstico.

Xa son conocidos temas como o a "Maruxiña" ou o " Pirimpinpin " do que incluso hay unha versión medio rapeada co galego O puto coke.




E co conto de escoitar temas en galego fun batendo con cousas polo menos curiosas que demostran que o galego vale mais que pa cantar regeifas ou cantigas tradicionais. Este é o caso dos santiagueses Fanny e Alexander donde o mais curioso que encontrei no seu myspace foi unha versión electrónica con sonidos tradicionais galegos (digase gaita, pandereta e cunchas), o tema en cuestión é Postpunkeirada.

Otra gran fonte de música en galego é a web emepeges (co seudónimo "Cultura pirateable en galego") donde ademais de estar o tanto das últimas novidades en galego, podrás descargar moitisima música no noso idioma.

http://www.malvela.info/
http://www.myspace.com/fannyealexander
http://emepegues.blogaliza.org


Alguns tomarán este post a frikismo, pero quen non cantaba esas cancións riggi, pop ou rock das tardes do Xabarin (con esas magnificas letras) ou cando os Heredeiros da Crus triunfaron e todo o mundo cantaba esos temas cargados de gheada e seismo das rias baixas? Esto é unha homenaxe a aqueles grupos e como non, os actuais que demostran que neste recuncho do mundo temos boa música, e non me refiro a tradicionla, que tamén.

E para rematar... a volta está a fin de semana e cando eramos novos todos cantabamos.... Que ben se pasaaa na fin de semanaaaaa naaaaa nanananaaaaa

25 de noviembre de 2007

Tributo a un himno

Para muchos Daft Punk es un grupo de culto y la canción que mas representa a estos franceses es su tema "Harder, Better, Faster, Stronger" la cual inspira la gente para colgar vídeos en la red haciendo tributo a tal tema. Sin duda todo un himno al ver la cantidad de vídeos que están relacionados con esas cuatro palabras.


El primero en salir y llamar la atención fue el de esta chica bailando (al mas estilo Jamiroquai) al estilo Groovy. (Lo mejor del tema y de los videos es a partir del min 1.35 asique paciencia)


Hace unos meses llegó a la red este fabuloso vídeo donde una coreografía de manos casi imposible nos asombraba a los fans de Daft Punk y a la humanidad en general.


Y por último y recién colgado en la red una mezcla entre los dos vídeos anteriores, un pupurrí con poca calidad pero a la vez muy asombroso por su complejidad.


Hay mas, muchos mas, mezclas de estos, imitaciones o mas tributos.
MUCHOS MAS

21 de noviembre de 2007

Unos vienen y otros se "van"

Primero la que se "va": Amaia Montero de la Oreja de Van Gogh ha decidido dejar el grupo. De verdad que me causa tristeza esta noticia porque desde aquel primer disco "Dile al sol" y su 28 me han dejado cautivado, fue un soplo de aire fresco en aquel momento en el que el pop estaba estancado en los mismos grupos de siempre. Hoy en día consagrados y con 5 millones de discos vendidos me sigue gustando su estilo (ya algo renovado) y sobre todo la voz de Amaia, dulce y a la vez tan fuerte, que ha decidido emprender una carrera en solitario. Esperemos que quien haga las letras de su carrera en solitario tenga la creatividad y saber hacer que sus ex compañeros vascos.

Pero ahí no acaba la cosa, no ha faltado tiempo para echarla de menos entre el grupo ya que ya han decidido su nueva voz. Nada mas y nada menos que la mexicana Paulina Rubio, si si, han leído bien. Lo ha confirmado el batería del grupo y dicen que es solo provisional. La oreja no va a ser lo mismo sin la vasca, pero si en vez de ella nos meten esta niña caprichosa creo que me van a gustar mucho menos. A ver lo que sale de ahí. Por cierto, el que no encuentre relación entre los componentes de la Oreja y Paulina, decir que Xabi San Martín ha sido el autor y compositor de Ni una sola palabra. (goleada del Abellan)





Y ahora una buena noticia. La gallega Luz Casal vuelve a la palestra con nuevo disco después de superar un cáncer que le diagnosticaron a principios de año. Este nuevo trabajo se llamará "Vida Tóxica" haciendo referencia a lo que le ha tocado de vivir este año. Esta es para mi una de las voces que mas expresan al cantar, su forma de cantar y su voz son únicas para emitir sentimientos. Hay baladas que la comparación con Bjork es totalmente aceptable por su forma rasgada y emocional de cantar. El punto opuesto a ella es otra de las voces que mas me llegan y también gallega, Rosa Cedrón.





La oreja de Van Gogh
Luz Casal

3 de octubre de 2007

Weekend Dance 07

Con dos semanas de retraso voy a contar un poco nuestra peripecia en Madrid.
Weekend Dance es un festival que se celebró el pasado 14 de Septiembre en Madrid y el 15 en Barcelona. Como Bcn queda algo mas lejos, a Madrid nos fuimos de excursión.

Después de mirar varios precios en inet de coches de alquiler, nos decidimos por el avión. Iberia nos llevó pero nos trajo vueling . Unos aviones no muy distintos del de las otras compañias pero con sus pequeñas curiosidades.

Llegamos a la famosa y grande T4 y como llegábamos ya tarde al festival empezamos a darnos algo de prisa por esa larga terminal. Me hizo coña una mujer que corría mas o menos a nuestro paso y solo iba diciendo "esta terminal es una mierda, ya les quedó la cabeza descansada, esto es una puta mierda" con lo cual yo al ver el momento me reí... y me responde en plan club de la comedia "no te rias, porque lo es, no ves, asta los colores apestan" Pues eso, que llegamos al metro y otra peripecia (putos estafadores del metro de Madrid). Allí parecíamos pueblerinos intentando sacar nuestro bono de 10 para viajar en metro.

Tras dos paradas llegamos al IFEMA, que supuestamente estaba al lado de el parque donde se celebraba el festival. Si, esto es cierto, pero lo que no concretaron fue la anchura y largura del parque Juan Carlos Primero y de lo lejos que quedaria el auditorio de IFEMA(justo en la otra punta del parque). Menuda odisea, asta nos dio tiempo de hacer amigos por el largo recorrido.

Poco a poco fuimos escuchando la música y los "bumbs" mas alto guiándonos hacia el auditorio aunque lo que realmente nos guiaba era el río de clubbers que se dirigían todos enfilados hacia un mismo punto.

Llegamos. Otra peripecia para entrar por la puerta de prensa, ya que íbamos acreditados. Se le había ido la luz y teníamos que esperar a que volviese sino no podían encender los pcs donde estaban nuestros datos. 15 minutos mas o menos y volvió la luz con lo cual como eramos casi los primeros de la cola pudimos entrar.

Una vez dentro pudimos ver lo grande que aquello era, lo grande que eran las barras y aun siendo las 21h eso ya estaba a reventar. Lo que es el festival y su crónica la podéis encontrar en zoom electrónico (así ya me ahorro alguna palabrilla) y en Clip electrónico el reportaje fotográfico. El festival en sí un auténtico despilfarro de energía. Un sueño volver a ver los 2many djs y a Faithless, pero lo que es el resto del cartel no me defraudó para nada, sobretodo Soulwax.

No paré de bailar salvo cuando salió Massive attack, que ademas de no ser de mi gusto, eran muy lentos como para pegar botes. El resto del tiempo me lo pasé bailando, incluso con el Sven Vath después de 24 horas en pié y casi 12 bailando, mientras el resto estaba sentado o incluso durmiendo (no miro pa nadie) yo pegando botes jajajajaja.

Bueno, salimos un poco antes de acabar el festival porque la gente no me tiene aguante (me van a matar por este comentario y por la foto) y nos fuimos directos a la T4 a por las mochilas.

Paseo por el centro de Madrid y vuelta pa la T4 donde estuvimos unas horas para poder entrar en el avión que nos traería de vuelta a casa la tarde del sábado después del viaje relámpago.

Llegamos todos destrozados pero aun me quedaban fuerzas para salir, era sábado y no podía quedarme en casa asi que de fiesta otra vez... eso si, el domingo dormí todo el día como un campeón, no estaba para nadie.

21 de septiembre de 2007

Todo 90s

Hoy os voy a recomendar una web que no es por que sea de un colega, que también, pero es el típico blog que te hace adicto a él todos los días. :D Se trata de un blog dedicado a la música electrónica pero de los años 90!! Osea, que los que tienen mi edad o poco menos, se acuerdan de todos los temas que puedes ver en la web.

Altamente recomendable

7 de septiembre de 2007

Somos lo que escuchamos?

... o escuchamos lo que somos?

Por épocas me da por escuchar estilos distintos, por épocas me da por un tema y lo repito asta que me aburro pero Tiga me ha gustado desde que los conocí y estos días no me saco la canción de la cabeza.



De un tiempo aquí escucho mucho pop electronico o electrónica para escuchar(por denominarlo de alguna manera) estilo Mika, Tiga, Digitalism, Undo, Vitalic, Daft_Punk, Moby... etc. Raro el estilo y no se como he llegado a entrarme tanto este sonido por los oidos...

ejemplos.





En cambio hace cosa de no mas de 4 meses se me dió por escuchar pop britanico o indi pop (tambien por llamarle de alguna manera)

Ejemplos:







(que grandes temazoooos todoooso y los q faltan)

y muchas mas bandas que no cogen en este post.... como Take that, U2, Keane, Franz Ferdinand, James Blunt, Jet, Travis, James Morrison... etc.


Y ahora es cuando me pregutno yo, que nos hace cambiar de estilo preferido? porque he cambiado en cosa de 4 meses tanto el estilo de música que mas me gusta? La sociedad? las compañias? la publicidad? las emisoras de radio? YO???

A vosotros que se os da por escuchar últimamente?

Puedes dejar tu opinión en los post. Por lo de ahora no han llegado a mis oidos ninguna información sobre la mordedura de la consola de comentarios.

26 de abril de 2007

Zoom Electronico - Tus noticias sobre musica electronica

Pues otra de mis pasiones es la musica, en concreto y no exclusivamente, la musica electrónica en todas sus variantes. Desde Depeche Mode, Carl Cox, Moby o David Getta pasando por Chemical Brothers. Es por eso que decidí montar un blog sobre música electrónica gracias a la colaboración de unos amigetes.

Zoom Electrónico

Si quieres estar enterado de las noticias del mundo de la electrónica ya sabes, accede a él. Puedes encontrar el link tambien en las pestañas superiores.

Por cierto, toi bastante liado pero en el futuro espero escribir con mas frecuencia.